Viser arkivet for stikkord snø

Førjulsbilder frå fjellet

Soloppgang over Blåegga. Foto G.Skaar.

Nokre bilder frå Gjelsvikefjellet 18/12 og Middagsnipa 19/12. Laurdagen var det frisk vind i høgda, men elles var det to nydelege vinterdagar i fjellet.

Du kan lese om turane på bloggen min. Der ligg det no fotoseriar frå Julaftan og 2.juledag også.

Les mer…

Morgonbilder frå Gjelsvikefjellet

Frå Gjelsvikefjellet med Fossedalshengenipa t.h.

Det var ein nydeleg og kald morgon på fjellet i dag. Då det endå var mørkt, gjekk eg ein del av vegen opp med hovudlykt. Vedlagt nokre bilder som er tekne i 08-tida i dag tidleg. Det ligg fleire bilder på blogg.

Les mer…

Glitrande vinterfjell

Utsikt mot Dokka og Moldura frå Svarthamrane 759 moh 23/10

Vedlagt eit utval foto frå dobbeltur på Svarthamrane mellom Stongfjorden og Holmedal (S&FJ) i helga. Sjå fotoserie frå forrige helg her og her. Ein kan spore ei viss forandring på nokre dagar. Litt om turane finn du på turbloggen min.
Les mer…

Blegja 1304 moh

Rørvika frå første del av stigninga 18/10-09

Blegja er høgste fjellet på Askvollhalvøya med sine 1304 moh. Det er mange flotte turruter hit. Mellom anna frå Solheimsdalen i Førde på ski. Eller frå Hjelmeland, Kårstad eller Berge i Bygstad. Frå Askvoll er det òg mange flotte ruter, mellom anna frå Fossedalen, Skjerlia eller Rørvika.

Den kortaste ruta opp er frå Rørvika. Turen startar frå Førdefjorden, og går rimeleg bratt opp heile vegen. Og bøyer du nakken litt kan du sjå toppen frå fjorden!

Frå informasjonsskiltet til Askvoll kommune, som står ved ei utkøyrsle i vegkanten i Rørvika, går du gjennom grinda på motsett side av vegen. Her er det sett opp eit treskilt med Blegja inngravert.

Ruta føl venstre (austre) side av Rørvikelva på god sti opp lia. Det er ikkje stupbratt oppover, og heller ikkje særleg risikabelt sommarsdagen, men krevjande, og du bør vere litt i form for å ha glede av turen. Du får fort nydeleg utsikt innover og utover Førdefjorden, mot Kvammen og til Vevring. Det mykje omtala Engebøfjellet (mogeleg rutilutvinning) ligg midt i synet på motsett side av fjorden. Etter endå nokre minuttar med stigning, renn Rørvikelva ned over nokre nydelege sva i flotte fossefall. Her oppe, etter ein liten halvtimes gange, er det fint å ta seg ein 5 minutts drikkepause.

Etter om lag 1 times gange på god sti, gjennom den flotte rognkledde lia og lyng og steinar med mose, kjem du opp under den majestetiske Rørviknipa. Skoggrensa er låg her ute ved kysten, og no går vi opp i eit karrig og alpint prega landskap med mykje stein og urar.

Ved ei privateigd hytte, Nipebua (ikkje å forveksle med Nipebu), oppe under Rørviknipa, er det naturleg å ta ein liten rast . Her renn det friskt fjellvatn ned frå fjellet, som kneisar oppe mot aust.

Stien vidare oppover føl denne små elva. (Ved å halde mot sør her ved hytta, kan du gå mot Bjørnastigvatnet.) Heilt oppe under kanten av fjellet er greiaste vegen vidare å traversere eit stykke mot sør til Nipevatnet (ei forholdsvis lita rund tjørn). Det er sett opp godt med vardar. (Du kan òg gå den brattare nordsida av Rørviknipa og rett mot toppen.) Her oppe i traversen over ur og småhamrar, er det fantastisk utsikt mot sør og Synste Stauren/Litlenipa (1106) vest mot Blåegga (833), Eitrenipa (856), Høgefjellet (689) og vidare vestover mot andre fjell og mot havet og øyane ved Florøkanten. Resten av vegen til topps er godt varda, men går i stein og ur. For vegetasjonen er vekke frå ca 1000 moh pga det vèrharde klimaet. Her i frå er det ein god times gange i stein av variabel storleik og til toppen.

Første delen av ruta ovanfor Nipevatnet er bratt. Over første ura får du flott utsikt sørover mot Dalsfjordsia, og mot skaret mellom kammen på sørsida av Blegja og Synste Stauren (Litlenipa) mot sørvest. No ser vi òg det karakteristiske topplatået av Blegja, men sjølv om målet endeleg er i sikte, er det ganske tungt å gå i berre ur til toppen. Om sommaren er det ikkje noko problem å komme seg over kanten på platået frå sørvest. Tidleg på året ligg det likevel ein stor skavl som kan vere både isete og vanskeleg å komme over, så stegjern kan vere greitt å ta med viss du går opp før midten av mai. Skavlar pregar dessutan heile nordsida av fjellet og austover mot Heilevongstaurane.

Etter no å ha kome opp på toppen etter ca. fire timar oppstigning, avhengig av pausar og form, får vi ei praktfull panoramautsikt i alle retningar. Mot aust ser vi innover Heilevongstaurane mot Litlehesten (912) og Kvamshesten/Storehesten (1209), og lengst i synsranda Jostedalsbreen og Snønipa. I nordaust ser vi inn Førdefjorden mot Naustdal, og Blåfonna som ligg 300 meter rett nedfor føtene. Dette er ein bre som aldri smeltar. Mot nord ser vi Ålfotbreen og Bremangerlandet, og mot nordvest ser vi til Florø og øyane. 1304 meter ned ligg Kvammen. I vest ligg havet og alle fjella på Askvollhalvøya, og i sør ligg Dalsfjorden og vidare utsikt sørover mot Guddalsfjella og fjella mot Bergenskanten. Det er sagt at vi kan sjå 9 prestegjeld frå toppen. Og utsikta er formidabel…

Har ein dagen og tid til disposisjon, er det veldig flott å kombinere turen opp frå Rørvika med retur ei av dei andre rutene nemnt til å begynne med, eller kanskje omvendt?

Blegja er eit flott turmål. Men du får som alltid kjekkaste opplevinga når du er litt i form…!

Vedl. nokre bilder frå tur 11/4-10 og nokre andre bilder (plukk).

Austover Førdefjorden mot Naustdal 10/4

Utsikt frå Synste Stauren mot sørvest og Dalsfjorden/Dale, og på nordsida av fjorden (høgre)Heileberget, Kringla og Fossedalshengenipa. Lenger bak Dokka, Moldura og Skålefjellet (Stongfjorden) og heilt ytst Atløynipa

F.v. Rørviknipa, Blegja, Synste Stauren/Litlenipa, Storehesten/Kvamshesten (bak) og Blåegga framme 010109 frå Eitrenipa

d.s. med Rørviknipa t.h. Over siste skavlen (veldig liten i år) til toppen 10/4

Synste Stauren t.v og Eitrenipa t.h. 10/4

Utsikt ned mot Rørvika og Kvammen 4/4-09

Utsikt austover Heilevongstaurane mot Litlehesten og Kvamshesten/Storehesten 10/4

Morgonstemning ved Rørvika 19/9-09

Heilevongstaurane med Litlehesten t.h. 19/9-09

3 minutters film fra ælva i Porsgrunn en søndag i mars

Naturfotograf Finn-Erik Faale fra Porsgrunn har laget en trivelig liten film om livet ved elva midt i byen en søndag i begynnelsen av mars. Ender og andre fugler spiller hovedrollen i denne filmen. Undertegnede har en birolle som damen med brødbitene. Fordi filmen er laget til en internasjonal filmkonkurranse (UWOL) taler fortelleren engelsk.

Grenlandsfilmen har som hovedmål å få fler mennesker til å bosette seg i Grenland. Denne filmen prøver å vise hvor fint fuglene kan ha det i Grenland når menneskene ikke blir for mange, tar livet med ro og slår av motoren.

Trykk på den hvite, trekantete knappen nede i venstre hjørne hvis du ønsker å se filmen.

A sunday by the river from Finn-Erik Faale on Vimeo.

Sildevika er et populært turmål for store og små, gamle og unge. Hytta tilhører Telemark Turistforening og ligger på halvøya Bjønnes i Porsgrunn kommune. Nå i midten av januar er fjorden utenfor islagt. Folk fisker og går på tur på isen. Det går også en sti til hytta for den som ikke vil ut på glattisen. Sildevika ligger fint i le av holmen som dette bildet er tatt fra.

Skitur i Bjørkedalen

Løypemaskinen har kjørt opp lysløypa i Bjørkedalen. Etter en runde i de preparerte spor oppdaget vi et beskjedent skispor over Flogstadtjern. Tjernet med sin fine sandstrand er en ypperlig badeplass på varme sommerdager. Nå er det dekket med et solid islag. Vi fulgte sporet over jernbanelinja, over Lundevann og inn i skogen. Det var spennende å se hvor løypa førte hen. Løypa var beskjeden, det hadde neppe gått folk i den mer enn 3-4 ganger. Elg, hest og hund hadde også gått her. Silkeføre, lett og fin snø, granskog og løvskog i fin blanding, lettskyet vær hvor sola av og til stakk fram. Herlig! Bedre kan det ikke bli. Den enkle, menneske-oppgåtte løypa endte i bredt oppkjørt løype ved Kleppgården. Her kunne vi fortsatt i sporene til eliten som skøyter og halser avsted på syltynne ski. Men vi foretrakk å snu og gå tettere inn på skogen i de enkle sporene til den ukjente skiløperen i Bjørkedalen.

Dette er en beretning fra bymarka i Porsgrunn.

I februar lå isen tykk og fin innenfor Skjelsvik i Eidangerfjorden i Porsgrunn. Det var trivelig å gå tur på isen. Oppe på berget på den solvendte siden av Kattøya var det varmere enn nede på isen og god utsikt.

Bilder fra en tur til Årdalsåsen i bymarka i Porsgrunn den 1. november 2008

Jeg har gått dit før. Jeg har gledet meg over den flotte utsikten og skrevet navnet mitt i postkasseboka.
Men i år har kommet det noe helt nytt på Årdalsåsen som jeg var svært spent på å få se.

POTs gamme!
I løpet av våren har Porsgrunn og omegn turistforening fått reist en pyramideformet gamme av solide treplanker på Årdalsåsen. Inne er det benker langs veggen med plass til mange. Ved siden av gammen er det furu som er fin å klatre i for den som synes det blir for kjedelig å sitte i gamme.
*

Benk med utsikt
Gammen er tenkt som er krypinn når været er surt og barskt. På en fin dag som denne er det trivelig å sette seg på en av benkene og nyte utsikten. Her ser vi utover Eidangerfjorden. Røyken fra sementfabrikken i Brevik anes til høyre i bildet. Det får vi bare være glad for. Da jeg var barn og badet i indre Oslofjord så vi røyken fra Slemmestad. Den sementfabrikken er forlengst nedlagt.
*
*

Lifjell
Snur man seg rundt og ser innover ser man det snøkledte Lifjell i Telemark mellom tretoppene. Årdalsåsen er 258 moh, Lifjell strekker seg opp mot 1300 meter.
Under beleiringen av Paris i 1870 brukte man luftballonger til kommunikasjon.
En av disse kom ut av kurs og landet på Lifjell.
*
*

Bjørkedalen
Snur man seg mot den andre siden ser man ned i Bjørkedalen. Jeg startet turen min der. Bjørkedalen er et lokalsamfunn i Porsgrunn kommune med egen skole og lysløype.
*
*

Berg og gamme
Idet vi begynner å gå nedover kaster vi et siste blikk bakover og ser såvidt POT-gammen bak furutreet helt til høyre.
*
*

Bitte små trær
Steinen bak fanger solvarmen og gir de små trærne le mot vinden.
*
*

Nedstigning
Det er temmelig bratt det første stykket ned fra Årdalsåsen.
Ikke dumt å holde seg litt fast og ta seg litt for.
*
*

Sving
Stien blir slakere etterhvert. Her gjør den en pen kurve.
*
*

Mose
En bar moseflekk i snøen. Mosen vokser helt loddrett og snøen har ikke fått feste.
*
*

Grønt gress
Stien har mange små vannpytter som snøen rammer kledelig inn.
*
*

Spor
Det er nesten ingen som har tråkket på stien siden snøen kom til Porsgrunn for 3 dager siden.
*
*

I skogen
Det blir ingen utsiktsbilder ennå. Stien går i skogen. Mange trær i skogen står.
*
*

Jernbanen
Stien går over i en gårdsvei som krysser jernbanelinja. Jernbanestrekningen Porsgrunn-Larvik er en hyggelig opplevelse, men nå vil de som ikke tåler at ting tar tid legge den i tunnel og ta fra oss som reiser med tog den fine utsikten over myrene, Oklungen og Farrisvannet.
*
*

Veien
Gårdsveien krysser et jorde i Bjørkedalen og møter hovedveien.
*
*

Flogstadtjern
Tjernet ligger rundt neste sving. Det vokser siv og vannliljer langs bredden, men på siden som ligger nærmest hovedveien er det sandstrand og gressbakke. Et flott badevann om sommeren!
*
*

Jeg takker deg som har vist interesse for denne bildefortellingen.

Jeg ønsker deg en god tur i skog og mark der du bor!

Påske i byen

Oklungen1

Snøen la seg over by og bygd midt i påsken. Avisen kunne fortelle om en mann som på langfredag gikk på ski over rådhusplassen i Porsgrunn i retning Skien. Påskeaften var små og store veier i Porsgrunn brøytet og skiløperne måtte dra til skogs. Vi dro til Oklungen. En gang stoppet toget mellom Porsgrunn og Larvik her, nå er vi avhengige av bil. Vi parkerte ved bommen foran skogsveien. Herfra hadde vi gått i et vell av blåveis på nymerket sti til Nordkollen palmesøndag. Nå var alt vinterhvitt.

Vi gikk på veien i et svakt skispor som snart tok slutt. Vi tråkket videre. Veien er merket som sykkelvei. Den kalles Presteveien fordi presten i Siljan kom denne veien når han skulle preke i sin annekskirke i Eidanger. Det var festlig å møte sykkelskiltene i snøen. Vi kom ikke så veldig langt i den dype snøen. Dagen etter kom vi tilbake. Nå gikk vi i opptråkket løype til dit vi snudde dagen i forveien og kunne gå litt lenger. Løypemaskinen har kjørt her tidligere vintre og da har det vært endel folk å se i løypa. Vi kunne telle på en hånd de vi møtte i løpet av de tre dagene vi gikk på ski i Oklungen. Alle var de interessert i hvor langt vi hadde gått. Vi kom til Årholtstua, en fin gammel plass som en sjelden gang er åpen for servering. Vi kostet av trebenken i skjulveggen, satte oss og nøt livet.

Lillebjørn Nilsen har skrevet en sang om hvor fint det er i Oslo om sommeren når alle de stressa folka sitter i en ferjekø ved Lavik. Kunne jeg dikte skulle jeg skrevet en sang om hvor fint det er i Porsgrunn i påsken når de disse folka står i heiskø på Geilo.